วันจันทร์ที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2551

3 เดือน: คุณพ่อเพี้ยน

ท่าทางบริษัทจะใช้งานคุณพ่อหนัก คุณพ่อเลยเพี้ยนไปแล้ววววว

ปล. สังเกตภาพนี้ดีๆจะรู้ว่าหนูได้หน้าผากใครมาเต็มๆ


3 เดือน: ถ่ายหนูใกล้ๆ

บัวว่าม่าม้านี่ขี้เห่อนะคะ ถ่ายไกลๆแล้วยังมาอยากถ่ายใกล้ๆอีก เอานะ บัวก็ต้องทำใจ ยอมให้ม่าม้าถ่ายไปงั้นๆแหละ สงสัยกว่าหนูจะโต หนูคงมีรูปขึ้นหลักแสนแน่ๆเลย









3 เดือน: Play Mat ของบัว

เป็นไงคะ ถาดโมบายของน้องบัว สวยใช่ไหม น้องบัวชอบมากเลย สีสันสดใส วันแรกที่น้องบัวได้เล่น น้องบัวก็นอนมองพี่เต่า แล้วบัวก็คุยกับพี่เต่า แต่ทำไมไม่เห็นพี่เต่าคุยตอบกลับมาเลย ไว้ให้หนูโตกว่านี้ก่อนเถอะ หนูจะคว้ามากัดเลยคอยดู ส่วนดอกไม้ก็มีเสียงแควกๆนะคะ เวลาน้องบัวนอนทับ หรือกำ ก็จะมีเสียงให้น้องบัวรำคาญใจ แต่บัวก็ว่ามันสนุกดีค่ะ อ้อ พี่พระอาทิตย์เค้าร้องเพลงได้ด้วย บัวชอบฟัง ยิ่งประกอบกับคนน่ารกๆอย่างบัวแล้วล่ะ ใครก็มานอนน่ารักสู้บัวอย่างนี้ไม่ได้หรอกค่ะ






















วันเสาร์ที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2551

2 เดือน: มีสายรัดข้อมือด้วย เจ๋งมั้ยล่ะ

บัวมีสายรัดข้อมือด้วยนะ เป็นรูปพระจันทร์กับดาว อยู่อุดรไม่มีขายหรอก ต้องไปซื้อที่พารากอน เอาไว้เขย่าให้มันมีเสียงกุ๊งกิ๊ง ต้องเป็นไฮโซเท่านั้นถึงจะใส่ได้ หุหุหุ









วันพฤหัสบดีที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2551

2 เดือน: นั่งแล้วนะ

หนูนั่งได้บ้างแล้วนะคะ ถึงจะมีมือม่าม้าคอยประคองก็เถอะ ในหนังสือเค้าบอกว่าพยายามจับหนูนั่งตอนเดือนที่สาม หนูก็ลองดู นั่งได้สักนิดหน่อยก็ยังดีค่ะ เห็นพัฒนาการหนูมั้ยค่ะ เดี๋ยวหนูว่าจะเดินให้ได้ตอนสักห้าเดือนน่ะคะ ม่าม้าบอกว่าเวอร์ไปแล้วนะลูก เอาสักปีหนึ่งก่อนดีมั้ยค่อยเดิน





2 เดือน: บัวรวยแล้ว

วันที่ 7 เดือน 8 ปี o8 เป็นวันธงไชย ฤกษ์ดี เป็นวันรำลึกถึงนางฟ้าทั้ง 7 อาม่าเลยเลือกวันนี้ให้สร้อยพร้อมจี้กับหนู ให้สร้อยแขนทั้งสองข้าง แล้วกู๋ต้นกับกู๋ตั้มก็ให้กำลังขาทองกับบัวคนละข้าง บัวรวยเละเลย อาม่าบอกว่าขอให้หนูไม่งอแงอีกต่อไป เพราะหนูงอแงมาก หนูชอบร้องไห้ไม่มีเหตุผล จนคนอื่นๆเค้าขยาดกันหมด หนูก็อยากจะไม่ร้องไห้นะคะ แต่ไม่รู้เป็นไร ว่างเป็นร้องตลอดเลย สงสัยต้องให้หนูโตกว่านี้ก่อน หนูค่อยจะเลิกร้องไห้ค่ะ แต่วันนี้หนูชอบมาก เพราะหนูรู้สึกว่าหนูร้วยรวย













วันพุธที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2551

2 เดือน: ไปหนองประจักษ์ทุกๆเย็นค่ะ

ช่วงที่คุณพ่อทำงานที่อุดร หลังคุณพ่อเลิกงานก็จะพาบัวไปหนองประจักษ์ บัวเรียกว่าหนองตะตักค่ะ ที่นั่นมีน้ำ มีปลา มีคนวิ่งเยอะแยะ มีส้มตำ ลูกชิ้นทอด กาแฟ น้ำปั่น เสต็ก ขายเต็มไปหมดเลยค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่พาเดินไปเดินมา ลมเย็นๆหนูต้องใส่หมวกด้วย ที่นี่ล่ะคะที่เคยมีเรื่องระหว่างพันธมิตรกับกลุ่มคนรักอุดร หนูก็ไม่รู้ว่ากลุ่มคนรักอุดรเค้ารวมทุกคนที่เป็นคนอุดรไปอยู่ในชมรมตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะหนูไม่ได้อยู่กลุ่มนี้นี่ หนูเห็นในภาพข่าวแล้วป่าเถื่อนนะคะ อ้ายอาย หนูชอบสันติ อหิงสา อารยะขัดขืนค่ะ เพราะมันเป็นวิถีของผู้เจริญแล้ว หนูขอย้ำอีกครั้งว่าหนูไม่ได้อยู่ชมรมคนรักอุดรนะคะ ขอคอนเฟิร์ม